İsviçre, Avusturya, ABD ve Kenya’dan araştırmacılar, Kenya’daki incir ağaçlarının atmosferdeki karbondioksiti emip yer altında kireç taşına çevirdiğini belirledi. Oksalat-karbonat döngüsüyle işleyen bu jeobiyolojik mekanizma, iklim krizine karşı mücadelede karbonun yüz binlerce yıl boyunca toprakta hapsedilmesini sağlıyor.
Prag’da düzenlenen Goldschmidt Jeokimya Konferansı’nda paylaşılan bulgular, geleneksel ağaçlandırma projelerindeki en büyük engellerden birine alternatif sunuyor. Ağaçların yaşamını yitirmesiyle karbonun tekrar havaya karışmasını önleyen bu süreç, emilen gazın kalıcı bir jeolojik minerale dönüşmesini mümkün kılıyor.
Ağaçlar fotosentez esnasında havadan aldıkları karbondioksiti ilk olarak kalsiyum oksalat kristallerine dönüştürüyor. Toprağa karışan yaprak ve dalların mikroorganizmalarca ayrıştırılması sonucunda bu bileşik kalsiyum karbonata, yani kireç taşına dönüşerek yüz binlerce yıl çözünmeden toprakta kalıyor.
Zürih Üniversitesi’nden Dr. Mike Rowley, yürütülen çalışmanın ardından şu değerlendirmeyi aktardı:
tarımsal ormancılık projelerinde bundan böyle hem organik hem de inorganik karbon depolayabilen türlerin seçilmesinin iklim mücadelesinde stratejik bir zorunluluk olduğunu vurguladı.
Söz konusu yeteneğin yalnızca incirle sınırlı olmadığı, Batı ve Orta Afrika’da yetişen ve ‘Afrika Meşesi’ olarak anılan dev Iroko ağacında da yüksek verimle çalıştığı aktarıldı. Iroko ağaçları kök çevresinde kireç taşı biriktirerek asidik toprakların pH dengesini düzenliyor ve tarıma uygun zemin hazırlıyor.
Yeni keşfedilen jeobiyolojik döngü, kutsal metinlerdeki doğa anlatımlarına da dikkat çekiyor. Kur’an-ı Kerim’in Tin Suresi’nde incir ağacına şu ifadeyle yer veriliyor:
“Yemin olsun incire ve zeytine…” (Tin Suresi, 1. Ayet)
